Psychoterapia indywidualna

Psychoterapia indywidualna polega na pomocy osobie w rozpoznaniu problemów w różnych obszarach życia i objawów, które utrudniają funkcjonowanie osobie, a następnie zaplanowaniu adekwatnej formy pomocy. Spotkania psychoterapeutyczne to zaplanowane i systematyczne oddziaływanie psychologiczne, którego celem jest poprawa funkcjonowania psychicznego i społecznego osoby. Praca terapeutyczna oparta jest na więzi powstającej pomiędzy psychoterapeutą, a osobą, wzajemnym zrozumieniu, dzięki czemu pacjent może swobodnie wyrazić swoje problemy. Psychoterapeuta ułatwia dokonanie wglądu we własne przeżywane emocje, motywy zachowań, pomaga w interpretowaniu źródeł konfliktów wewnętrznych.

 

Psychoterapia młodzieży

Dorastanie jest okresem niezwykle burzliwym, w którym młody człowiek buduje własną tożsamość oraz doświadcza wielu zmian w wyglądzie fizycznym, rozwoju poznawczym i emocjonalnym. Zdarza się, że nastolatek przeżywa różnego rodzaju trudności, z którymi nie potrafi poradzić sobie samodzielnie.

Najczęściej występujące problemy psychologiczne u młodzieży:

  • Zaburzenia zachowania i emocji (powtarzające się, trwałe przekraczanie norm społecznych odpowiednich dla danego wieku, nasilające się zachowania agresywne, częste wybuchy gniewu i złości, zachowania destrukcyjne, zachowania autoagresywne, jak samookaleczenia, nadużywanie środków psychoaktywnych, labilność emocjonalna, częste akty buntu, kłamstwa, oszukiwanie itp.).
  • Zaburzenia lękowe (możliwe objawy to nadmierne martwienie się, reagowanie nasilonym lękiem, napady paniki, unikanie sytuacji potencjalnie trudnych, np. szkoły, okaleczanie się, zaburzenia snu, objawy somatyczne, np. bóle głowy, brzucha, podwyższone napięcie mięśniowe, uczucie duszności, nadmierna potliwość, roztrzęsienie).
  • Zaburzenia depresyjne (mogą się one przejawiać obniżeniem lub wahaniami nastroju, negatywizmem, unikaniem kontaktów z rodziną i rówieśnikami, nagłym, znacznym pogorszeniem wyników w nauce, utratą zainteresowania szkołą lub wcześniej podejmowanymi formami aktywności, myślami samobójczymi, utratą apetytu, obniżonym poczuciem własnej wartości).
  • Zaburzenia odżywiania (zmiany apetytu: odmowa jedzenia, objadanie się, częste wymioty, nagła zmiana wagi ciała).

W przypadku osoby niepełnoletniej zgodę na terapię i leczenie farmakologiczne muszą zawsze wyrazić rodzice lub opiekunowie prawni, natomiast po ukończeniu 18 roku życia nastolatek na terapię zgłasza się samodzielnie.

 

Psychoterapia par i rodzin

dla osób doświadczających konfliktów w związku.

Te­ra­pia pary prze­ży­wa­ją­cej trud­no­ści po­le­ga przede wszyst­kim na roz­po­zna­niu pro­ble­mu, po­pra­wie ko­mu­ni­ka­cji mię­dzy par­te­ra­mi oraz po­mo­cy w od­kry­ciu roz­wią­zań, które w tej re­la­cji będą sku­tecz­ne. Praca polega na od­kry­wa­niu zna­cze­nia róż­nych aspek­tów związ­ku, a nie na oce­nia­niu part­ne­rów bądź udzie­la­niu im rad. Cza­sa­mi praca kon­cen­tru­je się na pro­ce­sie de­cy­zyj­nym o po­zo­sta­niu w związ­ku bądź za­koń­cze­niu go.